Eer je expressie: Horizontaal en verticaal verbinden
Afgelopen week gaf ik de afsluitende retretten van Volleuit Vrouwzijn en het thema daarvan was Eer je Expressie? Ik vroeg op Instagram: wat zou je graag willen horen over deze retretten? Is het inhoudelijk over Eer je expressie? Is het hoe ik dit soort programma’s ontwikkel? Of wil je weten wat ik ervan leer? Er was nog een andere vraag, maar die weet ik even niet uit mijn hoofd.
De meeste van jullie wilden inhoudelijk meer weten over Eer je expressie. En dat wil ik natuurlijk met alle liefde uitleggen. Er is trouwens al een eerdere podcast opgenomen over dit onderwerp, en dat is aflevering 30, De zesde kunst van het vrouwzijn, Eer je expressie. Als je die nog niet hebt geluisterd, is het misschien wel slim om dat eerst te doen, voordat je deze aflevering verder beluistert. Ik ga vandaag namelijk een andere kant van het thema belichten.
Aflevering 30 gaat namelijk over dat als jij je expressie wilt eren, en je waarheid naar buiten wilt brengen, je eerst stevig moet landen in je bekken. Je moet je stevigheid in jezelf kunnen voelen, daar jouw wijsheid en waarheid ophalen. Vanuit daar moet het omhoog getransporteerd worden, via je creativiteit, via jouw hart, en pas daarna komt het bij je keel om naar buiten te stromen. Het idee is dat je een gegronde, verbonden expressie hebt, en geen onverbonden expressie. Dit is een verticale beweging.
Vandaag wil ik het echter hebben over de horizontale beweging in Eer je expressie. Wat bedoel ik daarmee? Wel, als je eerst die verticale beweging hebt gemaakt – als je stevig geland bent en je waarheid hebt opgehaald, en je hebt dat omhoog gebracht naar je hart en je keel – dan komt er nog een belangrijk stuk: de verbinding met de ander. Vanuit welke plek breng je dit naar buiten?
Tijdens de retretten van afgelopen week merkte ik dat veel vrouwen op een bepaalde manier afwezig waren, energetisch of fysiek. Dat zorgde voor een rippeleffect in de groep. Iedereen werd getriggerd door de afwezigheid van de ander. Wat gebeurt er met mij als iemand anders afwezig is? Wat komt er naar boven als er afscheid moet worden genomen? Wat gebeurt er als de ander weggaat?
Dit was nog niet expliciet benoemd, maar het speelde wel degelijk onder de oppervlakte. Veel vrouwen herkenden dit patroon en gingen automatisch in hun oerreactie op vertrek. Toen ik dit opmerkte, besloot ik de groep opnieuw te verbinden, hen weer te laten landen en echt aanwezig te zijn.
Als leider zou ik kunnen zeggen: “Jullie moeten allemaal aanwezig zijn.” Maar dit zou uit een plek van leegte komen, uit een plek waarin ik mijn rol als leider probeer te vervullen, terwijl ik mezelf niet echt verbonden voel met de situatie. Wanneer ik echter verbonden ben met mijn eigen pijn en gemis, kan ik op een veel zuiverdere manier zeggen: “Het is belangrijk dat je aanwezig bent.”
Het verschil zit hem dus in de horizontale verbinding van je expressie. Als ik mijn expressie naar buiten breng vanuit een plek waar ik me verbonden voel met mijn eigen gemis, kan ik mijn waarheid op een veel zuivere manier naar de ander brengen. Dit zorgt ervoor dat mijn boodschap niet alleen verticaal, maar ook horizontaal goed geaard is.
Waarom is dit belangrijk?
Als je merkt dat wat je zegt niet aankomt bij de ander – bijvoorbeeld je partner luistert niet naar je, of je kinderen negeren je grenzen – dan heeft dat te maken met een blokkade in één van deze twee stromen: de verticale of horizontale.
Het kan zijn dat je niet durft te landen in je bekken omdat je bang bent voor wat je daar tegenkomt, zoals oud zeer of de angst om je volledig te laten zien. Of het kan zijn dat je expressie komt vanuit een plek die niet zuiver is, dat je iets probeert te halen bij de ander wat je zelf nog niet hebt.
Voor coaches, begeleiders en ceremoniedragers is dit cruciaal. De plek van waaruit je begeleidt, is bepalend voor het resultaat dat je bereikt. Als je niet uit een volle, gegronde plek spreekt, kan dat de effectiviteit van je begeleiding beïnvloeden. Het is dus belangrijk dat je vanuit een beleefde en doorleefde ervaring je expressie naar buiten brengt.
De kracht van kwetsbaarheid
Toen ik zelf in de training opmerkte dat ik mijn grenzen had moeten stellen en dat ik voelde dat er vrouwen fysiek afwezig waren, was mijn eerste reactie om dat te zeggen vanuit een oude pijn. Toen ik echter die pijn herkende en ermee in contact kwam, kon ik mijn boodschap vanuit een veel zuiverder plek brengen. Dat had een groot effect op de deelnemers, omdat ik mezelf ook reflecteerde in het moment.
Dit is precies wat ik bedoel met het belang van verbinding in je expressie. Als jij jouw eigen pijn en kwetsbaarheid kunt erkennen, kun je op een veel effectievere manier met anderen verbinden. Het maakt je tot een rolmodel, en zelfs je fouten en misstappen kunnen uiteindelijk de aanleiding zijn voor heling bij de ander.
Wat kan jij doen?
Als je merkt dat jouw expressie niet aankomt bij de ander, ga dan na waar de blokkade zit. Is er nog een stuk in jou dat je niet durft te erkennen? Is er iets in je verleden dat je nog niet hebt geïntegreerd? Onderzoek het en neem de tijd om het in je expressie op te nemen. Is het in de manier waarop je beweegt? De woorden die je gebruikt? Hoe je je uitdrukt in je lichaam? Door dit te onderzoeken, kun je veel heeler naar buiten komen.
Ik ben benieuwd naar wat er voor jou verandert als je je expressie op deze manier eert. Deel het met me via Instagram of stuur me een berichtje. Ik hoor graag van je!
Leer meer
Meer over de kunst van het vrouw-zijn leren kun je via:
- Vlogs – oefen met de gratis video’s
- ROOTED; your daily sensual embodied practice – drie maanden container voor zelf practice
- Feminine massage dag – leer een bekkenmassage geven en land in je eigen bekken
- Voluit vrouw-zijn jaarprogramma – jaarprogramma voor professionals




